English version
SferaDharmy.pl » Mistrz Hsuan Hua » Biografia Mistrza Hsuan Hua

Biografia Mistrza Hsuan Hua

Czcigodny Mistrz Hsuan Hua fot. DRBA

Imię Dharmy Starszego Czcigodnego Mistrza Hsuan Hua brzmiało An Tzu (Pokój i Współczucie), był też znany jako Tu Lun (Wyzwolony z Koła Powtórnych Narodzin). Był Dziewiątym Patriarchą buddyjskiej Szkoły Wei-Yang Ch'an (Chiński Zen) i otrzymał przekaz linii Wei-Yang od Starszego Czcigodnego Mistrza Hsu Yun'a. Imię Przekazu Dharmy Mistrza brzmiało Hsuan Hua (Głosić i Przekształcać), ale on sam często nazywał siebie „Mnichem w Grobie” lub „żyjącym zmarłym” ponieważ w młodości podczas pokłonów i innych praktyk synowskiego oddania, porzucił wszystkie przywiązania. Po odrzuceniu wszystkich ziemskich rzeczy stał się pusty-wolny. Ta wolność polegała na byciu wolnym od pożądania nagród, sławy i pieniędzy oraz rywalizowania z kimkolwiek. Mówił on, że chciałby być tylko „małym robakiem” lub „małą mrówką” pod stopami wszystkich żyjących istot, aby jego ciało służyło jako stopień dla tych, którzy poszukują Drogi ze zwykłego życia do Królestwa Buddy.

Starszy Czcigodny Mistrz Hsuan Hua pochodził z Okręgu Shuang Cheng w Prowincji Ji Lin w północno-wschodnich Chinach. Urodził się w 1918 roku, szesnastego dnia trzeciego miesiąca księżycowego. Jego ojciec nazywał się Bai, a panieńskie nazwisko jego matki brzmiało Hu. Jego ojciec był pilnym, oszczędnym, prostym i uczciwym rolnikiem. Jego matka recytowała imię Buddy z wielką szczerością przez całe swoje życie i jadła tylko wegetariańską żywność. Urodziła ośmioro dzieci, z których najmłodszym był Mistrz. Tuż przed jego urodzeniem śniło jej się, że widzi Buddę Amitabhę wysyłającego tak promienne światło, że przeniknęło ono niebo i wstrząsnęło ziemią. Kiedy obudziła się pokój wypełniony był niezwykłym zapachem i w tym momencie urodził się Mistrz. Przez trzy dni i trzy noce Mistrz płakał bez przerwy, co było znakiem jego głębokiego współczucia dla istot cierpiących narodziny i śmierć w świecie Saha (zanieczyszczony).

Kiedy Mistrz był dzieckiem naśladował swoją matkę jedząc tylko czyste wegetariańskie jedzenie i szczerze recytując imię Buddy. Kiedy miał jedenaście lat znalazł na polu nieżywe niemowlę. Nagle został przebudzony do cierpienia narodzin i śmierci i do nietrwałości wszystkich istot. Stopniowo postanowił porzucić życie domowe i praktykować DROGĘ, aby znaleźć odpowiedź na pytanie o narodziny i śmierć. Kiedy poprosił swoją matkę o pozwolenie, powiedziała mu, że zgadza się, ale, że powinien opiekować się swoimi starzejącymi się rodzicami do śmierci, a potem może porzucić życie domowe. W wieku dwunastu lat, aby nie przysporzyć rodzicom zmartwienia, wyraził skruchę z powodu swojego uporu i rozpoczął praktykę Bramy Dharmy kłaniania się rodzicom, niebu i ziemi, cesarzowi i swoim nauczycielom. Kłaniał się także swojemu mistrzowi, chociaż go jeszcze nie spotkał. Kłaniał się wszystkim Buddom i Bodhisattwom i Arhatom i wszystkim dobrym ludziom na ziemi dziękując im za ich wszystkie dobre uczynki. Kłaniał się też złym ludziom, bo czuł, że trzeba ich żałować i prosił, aby ich karmiczne skalania zelżały, aby mogli okazać skruchę i zmienić się. Robiąc to myślał o sobie, jako o największym winowajcy. Dwa razy dziennie, kiedy nikt go nie widział, wcześnie rano i późno w nocy, Mistrz wychodził na podwórko i robił 835 pokłonów, co zabierało mu około dwie i pół godziny. Kłaniał się dwa razy dziennie bez względu na wiatr, deszcz i śnieg. Kłaniał się i kłaniał w nadziei, że źli ludzie staną się dobrzy, że nieszczęścia zmienią się w przychylność losu i że konflikty na świecie zamienią się w pokój. Do swoich pokłonów Mistrz dodał wspaniałą opiekę nad swoimi rodzicami, chłodząc ich w lecie i ogrzewając ich łóżka w zimie. W rezultacie swego postępowania stał się szeroko znany, jako „Oddany Syn Bai”.

Po otrzymaniu pozwolenia od swoich rodziców wyruszył na pielgrzymkę w poszukiwaniu mistrza, „Dobrego Wiedzącego Doradcy”, aby przyjąć schronienie w Dharmie Buddy. Po odwiedzeniu i rozmowach z niezliczonymi Mistrzami Dharmy, w wieku piętnastu lat, przyjął schronienie u Starszego Mistrza Chang Jr, uradowany jego pouczeniami. Po zostaniu uczniem Trzech Klejnotów (Buddy, Dharmy i Sanghi) badał zasady medytacji Ch'an (dhyana) i poszukiwał oświecenia, co do podłoża umysłu. W tym czasie zaczął też chodzić do prywatnej szkoły. Kiedy uchwycił zasady „Wielkiego Nauczania”, wyprzedził swych szkolnych kolegów i mógł recytować z pamięci tekst po jednorazowym przeczytaniu.

Po opanowaniu Bramy Dharmy skupionego umysłu (koncentracji), w mniej niż dwa i pół roku opanował Cztery Księgi i Pięć Ksiąg Klasycznych, nauki różnych szkół filozoficznych, medycyny, przepowiedni, astrologii, fizjonomii. Ale najbardziej cenił buddyjskie Sutry. Ponieważ Mistrz przyjął schronienie w Trzech Klejnotach poświęcił się nieustannemu badaniu Chan i studiowaniu Nauk BUDDY. Kiedy miał szesnaście lat wygłaszał wykłady na temat buddyjskich Sutr pomagając niepiśmiennym studiować Dharmę Buddy.

W wieku osiemnastu lat opuścił szkołę, aby opiekować się swoją matką, która była bardzo chora. W tym samym czasie porzucił dom i założył bezpłatną szkołę ucząc trzydzieścioro biednych dzieci w różnym wieku i o różnych zdolnościach, a wszystko to robił sam. Wstąpił także do różnych charytatywnych organizacji. Wytężał siły, aby wykonywać wielką pracę Buddów i Bodhisatwów dla zbawienia świata.

Mistrz Hsuan Hua w Mandżurii fot. Ven. Master Hsuan Hua – His Life, His Legacy

Kiedy Mistrz miał dziewiętnaście lat, jego matka zmarła. Wkrótce po jej pogrzebie Mistrz udał sic w podróż do Klasztoru San Yuan (Trzy Uwarunkowania), gdzie ósmego dnia czwartego miesiąca księżycowego (rocznica narodzin Buddy), z szacunkiem przyjął Wskazania Shramanery od Starszego Czcigodnego Mistrz Chang Jr. Po otrzymaniu Wskazań mnicha nowicjusza, Mistrz powrócił do domu i zamieszkał w chacie z łodyg sorgo tuż za grobem swojej matki na okres trzyletniej żałoby. Jadł tylko jeden posiłek dziennie w południe i nigdy nie kładł się, aby odpocząć, nawet w nocy. Przy grobie Mistrz czytał wiele Sutr: Sutrę Lotosu, Sutrę Surangama i Awatamsaka. Kłaniał się Sutrze Awatamsaka wypełniony czystą skruchą. Z każdym dniem jego zdolność koncentracji stawała się coraz lepsza, a jego współczucie pogłębiało się. Dziewiętnastego dnia szóstego księżycowego miesiąca (rocznica osiągnięcia Drogi przez Bodhisattwę Gwan Yin), kiedy siedział przy grobie matki. Mistrz złożył Osiemnaście Wielkich Ślubowań i postanowił uczciwie dotrzymać każdego z nich. Postanowił zapewnić wszystkim istotom w Potrójnym Świecie osiągnięcie Stanu Buddy w tym samym czasie, kiedy on go osiągnie; postanowił oddawać im każde błogosławieństwo i każdą swoją radość; brać na siebie wszystkie ich nieszczęścia; prosić, aby jego duch wniknął w serca wszystkich żyjących istot, które nie wierzą w Naukę Buddy i sprawić, aby zmieniły swoje złe prowadzenie się i czyniły dobro; postanowił sprawić, aby przyjęty schronienie w Trzech Klejnotach i ostatecznie osiągnęły Stan Buddy. Ponadto Mistrz wspomagał tych, którzy poszukiwali pomocy w kultywowaniu dobra: duchy, smoki, duchy pytonów, lisów i innych stworzeń były przekształcane przez jego nieegoistyczne i krańcowe poświecenie. Mistrz zawsze przychodził z pomocą żyjącym istotom, ale nigdy nie sobie. Całe swoje życie poświęcił, aby wypełnić bez reszty osiemnaście swoich wielkich ślubowań.

Mistrz Hsu Yun i Mistrz Hsuan Hua Razem z Czcigodnym Mistrzem Hsu Yunem w klasztorze Nanhua w Chinach, rok 1948 fot. Ven. Master Hsuan Hua – His Life, His Legacy

W 1946 roku Mistrz zapragnął odbyć podróż do Klasztoru Nan Hua w Kantonie, aby złożyć hołd Starszemu Mistrzowi Czcigodnemu Hsu Yun`owi, który był największym autorytetem Buddyzmu tej ery. Po drodze do Nan Hua, Mistrz otrzymał święcenia w 1947 roku na Górze P ‚u T ‚ou w Świątyni Właściwego Oświecenia w Wu Tsang w Prowincji Hubei. W 1948 roku powrócił do Szanghaju, a stamtąd, w drodze do Kantonu, udał się do Hangzhou. W końcu po przebyciu trzech tysięcy mil Mistrz przybył do Klasztoru Nan Hua i pokłonił się Czcigodnemu Mistrzowi Hsu Yun’ owi, który miał wtedy 109 lat. Podczas ich pierwszego spotkania Starszy Czcigodny Mistrz Hsu Yun rozpoznał Czcigodnego Mistrza Hsuan Hua jako „Naczynie Dharmy Słoni i Smoków (naczynie godne propagowania Dharmy)” i przypieczętował i potwierdził jego duchowe umiejętności. Ponadto, Starszy Czcigodny Mistrz Hsu Yun przekazał Mistrzowi cudowną pieczęć z umysłu do umysłu wszystkich Buddów. W ten sposób Mistrz stał się Czterdziestym Piątym Patriarchą po Buddzie Siakjamunim (Pierwszym Patriarchą był Mahakaśjapa), Osiemnastym Patriarchą w Chinach po Bodhidharmie i Dziewiątym Patriarchą linii Wei – Yang. Potem Starszy Czcigodny Mistrz Hsu Yun poprosił go, aby został wykładowcą w Akademii Winaja w Nan Hua.

W 1948 roku Mistrz wziął udział w Wiosennej Ceremonii Wskazań w Nan Hua, a następnej wiosny służył jako Acarya w Ceremonii Wielkich Wskazań Potrójnego Podwyższenia. Podczas pobytu Mistrza w klasztorze Nan Hua świeccy ludzie zapraszali go na wykłady również do innych miejsc.

Mistrz Hsuan Hua w Hong Kongu W Hong Kongu. fot. Ven. Master Hsuan Hua – His Life, His Legacy

W 1949 roku po zakończeniu Wiosennego Przekazu Wskazań Mistrz pokłonił się i pożegnał Czcigodnego Mistrz Hsu Yun'a przyjmując zaproszenie, aby pojechać do Hong Kongu, aby tam szerzyć Nauki Dharmy Buddy. Po przyjeździe Mistrz bezstronnie głosił i propagował nauki Pięciu Szkół i pomógł pozbyć się bigoterii szkołom i sektom religijnym. Ponadto odnowił i odbudował wiele starych Bodhimand, drukował Sutry i zlecał wykonywanie wizerunków Buddów i Bodhisattwów. Założył też Klasztor Hsi Le Yuan (Ogród Zachodniej Błogości), buddyjską salę wykładową i Klasztor Tzu Hsing. W rezultacie tych działań Buddyzm w Hong Kongu rozkwitł.

W 1959 roku kilku uczniów Mistrza w USA założyło Chińsko-Amerykańskie Stowarzyszenie Buddyjskie (znane obecnie jako Dharma Realm Buddhist Association). W 1962 roku przyczyny i warunki dojrzały i Mistrz przyjął zaproszenie do podróży do Stanów Zjednoczonych. Wyjaśnił, że praca jego życia obejmuje trzy główne obszary:

1. Przyniesienie prawdziwych i ortodoksyjnych Nauk Buddy na Zachód i założenie tu poprawnej wspólnoty klasztornej z w pełni wyświęconymi mnichami i mniszkami (Sangha)

2. Zorganizowanie i wspomaganie tłumaczeń całego buddyjskiego kanonu na angielski i inne zachodnie języki;

3. Popieranie zdrowej edukacji poprzez zakładanie szkół i uniwersytetów.

Uczcniowie Mistrza Hsuan Hua Pierwsza piątka uczniów Mistrza odchodząca w bezdomność. Na zdjęciu widać też świeckich Tajwańczyków wspierających Sanghę. fot. Ven. Master Hsuan Hua – His Life, His Legacy

W 1968 roku, po zakończeniu wykładów Mistrza na temat Sutry Surangama pięcioro młodych mężczyzn i kobiet, którzy byli amerykańskimi studentami uniwersytetu, szczerze zapragnęło porzucić domowe życie i ogolili swoje głowy pod okiem Czcigodnego Mistrza. Byli oni pierwszymi Amerykanami całkowicie wyświęconymi na buddyjskich mnichów i mniszki w historii amerykańskiego Buddyzmu i stali się początkiem rodzimej Sanghi.

W 1972 roku Mistrz przewodniczył pierwszemu wyświęceniu buddyjskich mnichów, jakie kiedykolwiek miało miejsce poza Azją. Ponad dwustu ludzi ze wszystkich krajów świata zostało wyświęconych przez niego. Oto fundamentalne podstawy wyznaczone przez Mistrza dla ich duchowej praktyki:

Marznąc na śmierć, my nie użalamy się
Umierając z głodu, nie żebrzemy.
Umierając w biedzie, nie prosimy o nic.
W zgodzie z warunkami, nie zmieniamy się.
Nie zmieniając się, pozostajemy w zgodzie z warunkami.
Trzymamy się ściśle naszych Trzech Wielkich Zasad.
Wyrzekamy się swojego życia, aby wykonywać pracę Buddy.
Bierzemy odpowiedzialność za uformowanie naszego własnego losu.
Naprawiamy nasze życie jako pracę Sanghi.
Napotykając poszczególne sprawy, rozumiemy zasady.
Rozumiejąc zasady, stosujemy je w poszczególnych sprawach.
Niesiemy niezmienny puls przekazu umysłu patriarchów.

Czcigodny Mistrz wykładał Sutry i głosił Dharmę codziennie przez kilka dziesięcioleci. Zawsze tłumaczył głębokie znaczenia w sposób, który pozwalał łatwo je zrozumieć. Co więcej, Mistrz wkładał wiele wysiłku, aby nauczyć członków poczwórnego zgromadzenia (mnichów, mniszek, świeckich mężczyzn i świeckich kobiet) jak stać się biegłym w propagowaniu Nauk Buddy.

Aby Sutry mogły być tłumaczone, Mistrz założył Międzynarodowy Instytut Tłumaczeń. Do chwili obecnej Instytut ten opublikował ponad sto tomów buddyjskich tekstów tłumaczonych z klasycznego języka chińskiego na angielski. Obecnie Instytut oferuje najszerszy wybór tekstów buddyjskich w jęz. angielskim oraz Sutry tłumaczone na język francuski, hiszpański, i wietnamski. Ponadto stale pracuje nad nagraniami dwujęzycznych (chińsko-angielskich) kaset magnetofonowych i kaset video.

Pod przewodnictwem Mistrza kwitła edukacja. Założył on Instilling Goodness Elementary School (Podstawową Szkołę Wpajania Dobra), Developing Virtue Secondary School (Średnią Szkołę Rozwijania Cnoty), Dharma Realm Buddhist University (Buddyjski Uniwersytet Królestwa Dharmy). Był autorem programów nauczania dla Sanghi i ludzi świeckich i wielu innych ośrodków edukacji w Mieście Dziesięciu Tysięcy Buddów. Ponadto, wiele filialnych klasztorów otworzyło szkoły niedzielne, które starają się wprowadzać w życie Osiem Cnót Konfucjanizmu – synowskie oddanie, braterstwo, lojalność, zaufanie, przyzwoitość, prawość, oszczędność, poczucie wstydu – jako podstawę bycia człowiekiem, i stosowania buddyjskich zasad bezstronności, braku egoizmu, uprzejmości, współczucia, radości i dawania, jako ostatecznego celu. Chłopcy i dziewczęta są nauczani osobno przez nauczycieli ochotników, którzy pomagają uczniom rozwijać cnotliwe i wzniosłe cechy charakteru ku pożytkowi całego świata.

Zasady postępowania, które Czcigodny Mistrz utrzymywał przez całe swoje życie zsumował dla swoich uczniów w Sześciu Wielkich Zasadach Przewodnich, są to: nie rywalizowanie z nikim, nie bycie chciwym, nie pożądanie niczego, nie bycie egoistą, nie gonienie za osobistą korzyścią, nie kłamanie. Uczniowie poczwórnego zgromadzenia w klasztorach Buddyjskiego Stowarzyszenia Królestwa Dharmy starają się stosować te zasady w ich codziennym życiu.

Śmierć Mistrza Hsuan Hua fot. Ven. Master Hsuan Hua – His Life, His Legacy

Po południu 7 czerwca 1995 roku Czcigodny Mistrz zamanifestował ustanie w Los Angeles. Jego ziemskie życie trwało 77 lat. Kiedy żył nie chciał sławy ani zysku. W swoim ostatnim pouczeniu powiedział:

Kiedy odejdę, recytujcie Sutrę Awatamsaka i imię Buddy Amitabhy przez tyle dni ile chcecie, przez siedem dni lub czterdzieści dziewięć. Po spaleniu rozsypcie moje szczątki w pustej przestrzeni. Nie chcę, abyście robili coś więcej. Nie budujcie mi żadnych pagód lub pomników dla uczczenia pamięci. Przyszedłem na ten świat bez niczego i kiedy odchodzę, też niczego nie chcę, nie chcę pozostawiać żadnych śladów na świecie.

Przez całe swoje życie Czcigodny Mistrz był szeroko znany ze swojej pozbawionej ego pokory i współczucia dla wszystkich żyjących istot. Pracował niezmordowanie, bez troszczenia się o własne zdrowie i dobrobyt, aby rozproszyć ignorancję, która ogranicza prawdziwe rozumienie własnej jaźni. Nieustannie pracował na rzecz pokoju i harmonii w świecie na wszystkich poziomach, pomiędzy ludźmi, pomiędzy gatunkami, między religiami i narodami. I chociaż osiągnął Nirwanę, nieustannie obraca niekończące się koło Dharmy:

„Z wielką dobrocią i współczuciem ratuj wszystkich. Nie szczędź krwi ani potu i nigdy nie zatrzymuj się, aby odpocząć”. Możemy tylko zaofiarować nieskończonym krainom Buddów to mocne postanowienie (praktyki) i w ten sposób starać się odpłacić bezgraniczną łaskę nauczyciela.